HASSL
Te lang is de focus gelegd op wat vrouwen en meiden zouden moeten doen of laten om zichzelf te beschermen:
We leren hen om:
- niet te vriendelijk te zijn, want dat kan “verkeerd geïnterpreteerd” worden
- maar ook niet te afstandelijk, want dat kan agressie oproepen
- altijd alert te zijn en hun omgeving te scannen
- niet te lachen om ongepaste opmerkingen, want dat “moedigt aan”
- maar ook niet te serieus te reageren, want “het was maar een grapje, zuurpruim”
- ’s avonds niet alleen over straat te gaan
- maar niet zo “hysterisch in angst te leven“
- hun drinken goed in de gaten te houden en “gepast kleden” als ze uitgaan
- zichzelf leren beschermen met sleutels, alarmen of zelfverdediging
- een “goede man” te “kiezen“, en zich niet te “laten” manipuleren
- maar niet zo pessimistisch en kritisch te zijn, want daarmee “scheer je mannen over één kamp!”, en er zijn veel “good guys” met “vlekkeloze reputaties“…
Een eindeloze lijst die niet alleen onrealistisch is, maar ook vol tegenstrijdigheden zit; wat je ook doet of laat als vrouw of meid — het is “verkeerd”.
Deze focus ligt fúndamenteel verkeerd.
Geweld ontstaat niet doordat vrouwen iets doen of laten.
Het ontstaat doordat mannen grenzen overschrijden.

Precies daarom ondersteun ik het werk van HASSL.
HASSL benoemt wat structureel wordt vermeden: huiselijk- en seksueel geweld is in de kern geen genderneutraal probleem, integendeel. Het is juist geworteld in machtsongelijkheid, (mannelijk) entitlement, controle en gewortelde misogynie, zo beaamt onderzoek stelselmatig.

De oplossing ligt niet in het blijven aanpassen van vrouwen — maar bij het veranderen van gedrag, normen en verantwoordelijkheid, in het bijzonder onder de mannen.
Tegelijkertijd laat HASSL zien dat dit probleem in stand wordt gehouden door een bredere sociale dynamiek.
Door wegkijken. Door bagatelliseren. Door het beschermen van daders — juist door mensen die dichtbij hen staan. Door het normaliseren van gedrag dat levensverwoestend en gevaarlijk is.
Een belangrijk onderdeel van hun aanpak is het doorbreken van het bystander effect: het moment waarop mensen weten en/of zien dat er iets flink misgaat, maar niet ingrijpen.


HASSL vertaalt dit naar concrete, toegankelijke trainingen en (online) programma’s die mensen leren om die rol wél te pakken. Met een duidelijke focus op gedragsverandering in de praktijk.
Verandering ontstaat pas wanneer we verantwoordelijkheid niet meer afschuiven naar degenen die het ondergaan, naar degenen die het veroorzaken — én degenen die de mogelijkheid en rol hebben om in te grijpen.
Een directe link naar de trainingen en educatieve programma’s: HASSL Education resources
